UMP Review – Come Back To Me

A well directed scary flick that offers a hell of a fun with following the plot.

Advertisements

It happens very occasionally on this page that a horror movie is something worth a recommendiation. Even though Paul Leyden’s film is certainly not a flawless feature, it “pumps” into the horror genre some unique freshness, which is quite desperately needed there. It provides you with goosebumps from time to time, but what makes it so disturbingly interesting, is the imaginative storyline with one of the most ingenious endings I have ever seen. 

Sarah (Katie Walder) moves to a suburban area with her beloved husband, Josh (Matt Passmore). Their idyllic life together is disturbed just as soon as they introduce themselves to a very strange neighbor, Dale (Nathan Keyes). Not only does he exhibit an ambiguous interest in Sarah, but starts to behave pushy and quite intrusive. But besides his awkwardness, Dale is hiding a much more terrifying mystery, which stems from his childhood trauma.

“Come Back To Me” is not typically frightening as multitude of other horror flicks – t’s not packed with screeching doors, appalling creatures and bloody homicides. Leyden evokes fear in a much more complex, more psychological manner. The mysterious neighbor of Sarah and Josh is the key element in this all-time-weirdness going on. Dale’s exceptional ability could be a topic for a neverending discussion, but the point of view chosen by the director of “Come Back To Me” is at least surprising. Balancing on the edge of life and death, playing some sort of being-God game – it does sounds tempting to human beings, but Leyden points out an important issue embed within this phenomenon. What if the person, who is given a unique gift, uses it in the most unexpected, hideous way that one can imagine? Leyden states it clearly – turning a blessing into a tool to obtain inconceivable power over others will always bring only calamitous consequences. Thus, the line between God and human should never be crossed.

Notwithstanding the thought-provoking concept, Leyden’s slowcoach pace of revealing the truth is tiresome. Some of the scenes could be easily cut out, causing the film to be more consistent and less loose in the composition. Keyes is more than convincing in his role – a bit absent-minded, patiently working on his crescendo to take the fully-grown, sick form. It’s also the editing, which makes Leyden’s film more ambitious than rest of the competition. The unnatural colors, reminiscing a lot the ones from “Enemy” by Denis Villeneuve, exhibit fully Sarah’s paranoia.

“Come Back To Me” deserved to be put among the recommended films. Its flaws constitute an insubstantial fraction in comparison with the bright concept for the script and approach towards the problem. Apart from that, my weakness for horror movies forces me to cherish the inventive ones even more – and Paul Leyden’s film deserves to get that special attention.

UMP Grade: 30.5/50

(Cinematography: 6.5, Plot: 7, Acting: 5, Soundtrack: 4.5, Quaintness: 7.5)

UMP Recenzuje – Wróc do mnie

Zdarza się to bardzo rzadko, żeby jakikolwiek horror był na tyle dobry, żebym chciał go Wam polecić. Film Paula Leydena nie jest pozbawiony wad, ale udało mu się tchnąć nieco świeżości do gatunku, który potrzebuje jej w szczególności. „Wróć do mnie” zapewnia bowiem gęsią skórkę na wzór standardowego straszaka, ale powód dla którego jest tak niepokojąco wciągający jest zgoła inny. To wymyślny scenariusz oraz jedno z najbardziej błyskotliwych zakończeń jakie miałem okazję zobaczyć w życiu powodują, że film Leydena wylądował właśnie w tej kategorii na blogu.

Sarah (Katie Wilder) przeprowadza się wraz z mężem Joshem (Matt Passmore) do domu na przedmieśiach. Ta sielanka zostaje zakłócona tuż po tym, jak para poznaje swojego sąsiada z naprzeciwka – Dale’a (Nathan Keyes). Specyficzny sąsiad nie tylko wykazuje się bardzo niejednoznacznym zainteresowaniem w kwestii Sarah, ale wkrótce zaczyna być bardzo nachalny. Jednak jego dziwactwo to jedynie wierzchołek góry lodowej, gdyż Dale kryje znacznie bardziej przerażające tajemnice, które zakorzenione są w jego traumach z dzieciństwa.

„Wróć do mnie” nie jest przerażający w „tradycyjny” sposób – Ci, którzy szukają skrzypiących drzwi, odrażających potworów i krwawych zabójstw mogą się zawieść. Leyden wywoułuje u nas strach w znacznie bardziej złożony sposób, oparty o psychologię swoich bohaterów. Tajemniczy sąsiad Sarah i Josha jest kluczowy w tym całym „dziwactwie”, które obserwujemy. Wyjątkowe zdolności Dale’a mogłyby stanowić zalążek niekończącej się dyskusji, jednak punkt widzenia przyjęty przez reżysera filmu jest conajmniej zaskakujący. Balansowanie na granicy życia i śmierci, zabawa w Boga – to zawsze brzmiało kusząco dla ludzkości, lecz Leyden wskazuje istotny problem towarzyszący temu marzeniu. Co mogłoby się wydarzyć, gdyby taki wyjątkowy dar był wykorzystywany w najbardziej niespodziewany i zarazem obrzydliwy sposób? Leyden jasno odpowiada na to pytanie – błogosławieństwo użyte jako narzędzie do pozyskiwania władzy nad innymi musi skończyć się katastrofalnie. Człowiek nie powinien próbowac przekroczyć linii dzielącej go od Boga.

Pomimo niespotykanego pomysłu, tempo narracji w filmie Leydena jest wysoce męczące. Wystarczyło wyciąć kilka scen, a film zyskałby na swojej spójności i kompozycji. Keyes w roli Dale’a jest conajmniej przekonywujący – chwilami pozornie nieobecny, jednak cały czas skupiony na „crescendo” swojego demonicznego planu. To także montaż sprawia, że film Leydena sprawia wrażenie ambitniejszej produkcji, niż większość produkcji z gatunku. Nienaturalna kolorystyka, przypominająca w dużym stopniu tę z „Wroga” Denisa Villeneuve’a, doskonale oddaje paranoję Sarah.

„Wróć do mnie” zapewnił sobie miejsce pośród filmów, które polecam nie bez powodu. Jego wady stanowią niewielki fragment w porównaniu ze świetnym scenariuszem i podejściem do omawianego tematu. Ponadto, moja słabość do horrorów nakazuje mi wyjątkowo doceniać każdy ciekawszy film z tego gatunku. Poprzez wzgląd na to, film Paula Leydena zdecydowanie na to wyróżnienie zasłużył.

Ocena UMP: 30.5/50

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s