WDF – Pies Baskerville’ów w ujęciu mistrza tandety

Alice Cooper śpiewa, straszy, zabija i robi inne cuda wianki w jednym z pierwszych arcydzieł włoskiego króla tandety, Claudio Fragasso.

Advertisements

Nie bez powodu odważyłem się sięgnąć po tytuł Monster Dog. Nazwisko reżysera tego filmu – Claudio Fragasso – stanowi bowiem markę samą w sobie dla fanów złego kina. Zaznajamiając się z kultowym Trollem 2 autorstwa tego samego twórcy, poczułem się w obowiązku poznać lepiej tego wielkiego artystę. Przekonajcie się sami, co z tego wyniknęło.

Monster-Dog-1984-movie-4

Alice Cooper wciela się w rolę Vincenta Ravena, niedoszłej gwiazdy rockowej, który wraz ze swoją ekipą planują nakręcić teledysk do jego piosenki. Okolica, w której planowane są zdjęcia, jest jednak terroryzowana przez watahy morderczych psów. Rozpoczyna się prawdziwa walka o przetrwanie, w której krew będzie lać się hektolitrami.

Monster Dog, nakręcony w 1984 roku, jest zapowiedzią fabularnego kataklizmu w późniejszym dziele Fragasso, czyli legendarnym Trollu 2. Tutaj Włoch również posługuje się mnogo występujacymi skrótami myślowymi i sztampowymi rozwiązaniami, które kamuflują braki w reżyserskim wykształceniu. Potwór na wzór psa Baskerville’ów pojawia się dosłownie znikąd, a jego pierwsze ofiary spadają jak gwiazdy z nieba. Fragasso szybko jednak przypomina sobie o swoim głównym bohaterze i warunkach kontraktu z główną gwiazdą filmu, pomijając całkowicie motyw tytułowej bestii. Alice Cooper nie dość, że dostaje pokaźny fragment taśmy na swoje muzyczne wybryki, to pod niego zostaje dopasowana także oś fabularna. Dzięki temu, protagonista wciela się w cała paradę ekranowych klasyków, od prawie-Rambo do wilkołaka. Nie sposób nie odnieść wrażenia, że prawdziwym reżyserem tego spektaklu był właśnie Alice Cooper, zaś Fragasso był tak wniebowzięty samą możliwością współpracy z kimś znanym, że oddał mu całkowicie pole. Podobno Marlon Brando tez dydygował Coppolą na planie Czasu Apokalipsy

leviatan-monster-dog-1984-full-movie-online

Fascynująca jest strona wizualna Monster Dog. Paleta barw, której używa Fragasso w swoim filmie, przysparza o ból głowy i oczopląs. Gdy reżyser usiłuje wprowadzić atmosferę niepokoju, ekran nuża się w orgiastycznych fioletach, zaś gdy ma być przerażająco – nie widać zwyczajnie nic. W pozostałych scenach Fragasso z lubością prezentuje zapomniane zamczysko, które jest doskonałym tłem dla jego horroru, wykorzystując długie korytarze i skomplikowany układ wnętrza. Film wypchany jest też dialogami-zapychaczami (standard złego kina) oraz znakiem szczególnym włoskiego mistrza, czyli zbliżeniami na twarze bohaterów w chwilach, gdy nie wyrażają one żadnych, absolutnie żadnych emocji. To wszystko składa się na prawdziwie powalające widowisko.

Całość jest dziełem tanim, szpetnym, ale równocześnie cudownie rozbrajającym i nieprzewidywalnym. Alice Cooper czuje się jak ryba w wodzie , będąc po kolana w kiczu, zaś Fragasso frywolnie bawi się konwencją, której sam do końca nie rozumie. Dzięki temu widz może spokojnie przymknąć oko na fabularne mielizny, puścić mimo uszu skretyniałe dialogi i przygotować się na niezobowiązujący seans. Wielbiciele zespołu The Kiss, onirycznej tandety i Trolla 2 – to właśnie dla Was powstał ten film.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s