Hunt For The Wilderpeople

Taika Waititi, reżyser błyskotliwego horroru komediowego Co robimy w ukryciu, powrócił w tym roku z tytułem Hunt For The Wilderpeople. Jego nowość to fontanna filmowej radości, ze znakomicie wyważonym humorem i powagą, zabawą scenariuszem i szaloną historią, ale także drugim dnem, które nadaje filmowi duszy.

Ricky (Julian Dennison) jest problematycznym, introwertycznym chłopcem, który nie może znaleźć sobie miejsca w żadnej rodzinie zastępczej. Gdy trafia pod skrzydła Belli (Rima Te Wiata) oraz Hectora (Sam Neill), zadomawia się jedynie na chwilę – gdy kobieta niespodziewanie umiera, Ricky wraz z Hectorem rozpoczynają ucieczkę przed służbami próbującymi ich pochwycić – rozpoczyna się polowanie.

Festiwal w Sundance jest bezapelacyjnie kolebką nowatorskiego, świeżego spojrzenia na sztukę filmu. Na dzień dzisiejszy to właśnie tam swój początek ma wiele surrealistycznych, abstrakcyjnych i niszowych produkcji – przykładem tego jest właśnie nowozelandzki Hunt For The Wilderpeople. Film Taiki Waititi obrazuje narodziny więzi dwóch introwertyków – buntowniczego Ricky’ego oraz Hectora, człowieka o charakterze pustelnika. To zestawienie dwóch skrajnych charakterów pozwala reżyserowi dowolnie żonglować humorystycznymi wstawkami – wyborne są np. urodziny Ricky’ego z niezapomnianą piosenką Belli, czy też dwuznaczna wypowiedź chłopca o pomocy Hectorowi. Lekkość udaje się otrzymać także dzięki znakomitemu duetowi głównych bohaterów, a także plejadzie wyrazistych, epizodycznych i drugoplanowych postaci.

huntforwilderpeople1

Waititi nie ograniczył się jednak do lekkiej komedyjki wymieszanej z szalonym filmem przygodowym. Hunt For The Wilderpeople rozprawia się przede wszystkim z naklejaniem łatek w społeczeństwie – Ricky, nierozumiany i charakterny, jest przedstawiany jako nieznośny dzieciak, który nadaje się tylko do poprawczaka, podczas gdy Hector ukrywający się w lesie z Ricky’m jest w oczach publiki zboczeńcem. Waititi zręcznie także wyśmiewa nadmuchiwanie sensacji w mediach, pokazując jak ucieczka dwójki staje się pożywką dla znudzonego społeczeństwa przed telewizorem. Za tą kotarą groteski czai się jednak smutna prawda – dramat dwójki bohaterów jest jak podmuch wiatru, który zniknie równie szybko jak się pojawił.

Warto zwrócić także uwagę na wysublimowaną ścieżkę dźwiękową do filmu. To już druga – po filmie Boy z 2010 roku – kooperacja kompozytora o polskich korzeniach Lukasza Budy z Taiką Waititi. Mieszanka jego własnych, pobrzmiewających w tle kompozycji oraz klasyki pokroju Leonarda Cohena wypada zadziwiająco dobrze. Ponadto, taki dobór muzyki często wpisuje się w zgrabnie wplecione sekwencje scen w buszu np. z utworem Sinnerman Niny Simone.

Hunt For The Wilderpeople można wygodnie określić słowami uroczo inteligentny. Waititi to zdolny filmowiec, potrafiący odnaleźć balans między humorem, a gorzkim komentarzem na temat nas samych. A po seansie warto odpowiedzieć sobie na pytanie, czy gdyby uciekający przed policją Ricky Baker znalazł się w naszym mieszkaniu, również pierwszą reakcją byłoby sięgniecie po telefon i zrobienie selfie.

Ocena UMP: 40/50

Taika Waititi, the director of the spectacular comedy horror What We Do In The Shadows, hit this year with Hunt For The Wilderpeople. It’s like a cinematic fountain of joy, with masterfully balanced humor and drama, playful, twisted story, but also a deeper meaning that gives it a soul.

Ricky (Julian Dennison) is a young, introvertic troublemaker, who cannot find himself a space in any foster family. Once he is transferred to Bella (Rima Te Wiata) and Hector (Sam Neill), he finally feels at home. Unfortunately, the woman dies unexpectedly and Ricky joins Hector to hide in the bushes – as a consequence a national manhunt begins.

Sundance Film Festival is undoubtedly the cradle of the author, fresh look at filmmaking. Nowadays, it is the place where many surreal, abstract and indie productions get the opportunity to see the daylight – one of those was Hunt For The Wilderpeople. The film by Taiki Waititi portrays the birth of a bond between two introverts – rebellious youngster Ricky Baker and solitary soul Hector. Such a combination allows the director to freely juggle with humoristic inserts – for example the scene of Ricky’s birthday with an unforgettable song by Bella or the rather ambiguous story of how Ricky was helping Hector. This light tone is the effect of the chemistry between the two main stars, but also the range of background characters.

wilderpeople2

Waititi didn’t confine himself with the shackles of a naive, light-toned comedy with a drop of an adventure movie in it. Hunt For The Wilderpeople deals indirectly with segregating people, based on the surface  – Ricky is seen in eyes of the society as a troublesome burden, who belongs to the juvie, whilst Hector is a hiding-from-world, old pervert. Waititi criticizes this shallow categorization, also pointing put how the media inflates the bubble of Hector’s and Ricky’s spectacular run for freedom. However, behind this curtain lurks the sad truth – our protagonists’ drama is like a swift wind, which is gone as soon as it has arrived.

Worth noticing is also the creative soundtrack. This is the second time – following Boy from 2010 – when Polish-descent composer Lukasz Buda worked with Taika Waititi. The explosive mixture of his own tracks and classic songs by remarkable musicians like Leonard Cohen is a sweet treat. It’s also well-tailored to the particular scenes, which is proved by, among others, the sequence in the bush ornamented by Nina Simone’s Sinnerman.

Hunt For The Wilderpeople could be described as a cute and intelligent movie. Waititi is a smirky mind, striking a balance between humor and bitter comments hitting us – the viewers. In spite of that, I encourage you to ask yourself the following question – if on-the-run Ricky Baker would have shown up in your home, what would be your first reaction? Grab your phone and take a selfie with the famous kid?

UMP Grade: 40/50

Advertisements

One thought on “Hunt For The Wilderpeople

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s